جایزه نوبل شیمی در سال 1902 به هرمان امیل فیشر «به پاس خدمات خارق‌العاده‌ای که او با کارش روی سنتز قند و پورین انجام داده است» اهدا شد.

فیشر دانش ما را در مورد کربوهیدرات ها، مواد شیمیایی مانند قندها و نشاسته که منبع اصلی انرژی برای حیوانات هستند، تغییر داد. فیشر کشف کرد که وقتی قندهای موجود در میوه‌ها با ترکیب فنیل هیدرازین واکنش نشان می‌دهند، به سختی تصفیه و شناسایی می‌شوند، محصولاتی تشکیل می‌دهند که استخراج و بررسی آنها آسان است. او ترکیب شیمیایی تمام قندهای شناخته شده را شناسایی کرد که از آنها می توانست به صورت مصنوعی طیفی از قندهای پیچیده تر را در آزمایشگاه ایجاد کند.

قندهای طبیعی میوه ممکن است به طور قابل توجهی از نظر خصوصیات فیزیکی متفاوت باشند، اما فیشر کشف کرد که بسیاری از آنها در واقع ترکیب شیمیایی بسیار مشابهی با قند معمولی، گلوکز دارند. فیشر با بکارگیری تئوری های شیمی سه بعدی که توسط اولین برنده جایزه نوبل شیمی، ژاکوبوس ون ت هاف ، ایجاد شد، نتیجه گرفت که این قندها از طریق روش های مختلفی که اتم های کربن، هیدروژن و اکسیژن آنها در فضا چیده می شوند، متفاوت هستند. او با ایجاد روشی ساده و در عین حال مبتکرانه برای به تصویر کشیدن همه این ترتیبات مختلف بر روی کاغذ، توضیح داد که چگونه طبیعت دو نوع قند تشکیل می دهد، قندهای D و قندهای L، که تصاویر آینه ای از یکدیگر هستند.

فیشر از طریق روش های تجزیه و تحلیل و سنتز خود، روابط شیمیایی بین طیف وسیعی از مواد شیمیایی مهم بیولوژیکی، از جمله کافئین، محرک موجود در قهوه، و اسید اوریک، عامل بیماری نقرس را شناسایی کرد. همه این خواهر و برادرهای شیمیایی ساختار والدینی به نام هسته پورین دارند و فیشر با مشخص کردن تفاوت‌ها در ساختارهای شیمیایی اطراف این هسته، خانواده گسترده‌ای از حدود 150 مشتق مصنوعی از این مواد را در آزمایشگاه ایجاد کرد که شواهد قوی برای چگونگی این مواد شیمیایی ارائه کرد. در طبیعت شکل می گیرند.