جایزه نوبل شیمی در سال 1901 به ژاکوبوس هنریکوس ون ت هاف “به پاس خدمات فوق العاده ای که او با کشف قوانین دینامیک شیمیایی و فشار اسمزی در محلول ها انجام داده است” اهدا شد.

وان ت هاف در نتیجه تحقیقات خود در زمینه های نظریه اتمی و مولکولی، مهمترین اکتشافات شیمی نظری را از زمان دالتون تاکنون انجام داده است.

با توجه به نظریه اتمی، وان هاف، به دنبال ایده ای که پاستور مطرح کرد، این فرضیه را مطرح کرد که اتم های ابتدایی دارای نقاط اتصال هندسی در فضا هستند – فرضیه ای که تا آنجا که به ترکیبات کربن مربوط می شود به نظریه ای منتهی شد. عدم تقارن اتم‌های کربن و پایه‌گذاری استریوشیمی.

اکتشافات وان هاف در زمینه نظریه مولکولی هنوز انقلابی تر بود. بررسی‌های ون ت هاف نشان داد که قانونی که به نام آووگادرو ایتالیایی نامگذاری شده است، طبق آن تعداد مولکول‌های گاز در یک حجم معین برای همه گازها در فشار و دما یکسان است، نه تنها مواد موجود در فاز گازی و همچنین آنهایی که در محلول هستند، مشروط بر اینکه فشار آنها که به فشار اسمزی معروف است، مانند فشار گاز در مورد گازها در نظر گرفته شود. او ثابت کرد که فشار گاز و فشار اسمزی یکسان هستند و به این ترتیب خود مولکول ها در فاز گازی و در محلول ها نیز یکسان هستند. در نتیجه، مفهوم مولکول در شیمی تا حدی قطعی و جهانی معتبر است که تا به حال تصور نشده بود. او همچنین کشف کرد که چگونه می‌توان وضعیت تعادل شیمیایی در واکنش‌ها و نیروی محرکه‌ای که یک واکنش می‌تواند ایجاد کند را بیان کرد. او توضیح داد که چگونه انتقال بین تغییرات مختلف عناصر، بین هیدرات های محتویات مختلف آب، نحوه تشکیل نمک های مضاعف و غیره رخ می دهد.

با به کارگیری این اصول ساده که در اصل از مکانیک و ترمودینامیک به عاریت گرفته شده بود، وانت هاف یکی از بنیانگذاران دینامیک شیمیایی شد. تحقیقات او عامل مهمی در ایجاد پیشرفت های شگرف در شیمی فیزیک بوده است که در این زمینه اکتشافات او با کمک های بزرگی که سایر محققان از جمله محققان کشورمان در زمینه الکتروشیمی و نظریه واکنش های شیمیایی انجام داده اند مطابقت دارد. . این امر چشم انداز بزرگی را برای تحقیقات علمی باز کرده است. از سوی دیگر، تحقیقات در مورد وضعیت مواد در محلول‌ها بیشترین پیامدهای عملی را داشته و خواهد داشت – پیامدهایی که برای بشریت مفید است اگر به یاد داشته باشیم که واکنش‌های شیمیایی عمدتاً در محلول‌ها اتفاق می‌افتد و عملکردهای حیاتی موجودات زنده توسط فرآیندهای متابولیکی که در محلول ها انجام می شود حفظ می شوند.